De San - Memoboek 2007- Audiometrie

108 Audiometrie

diagnostiek van gehoorvermindering. Screenings- of toonaudiometrie onderzoekt gehoorstoornissen en beloop van gehoorstoornissen (naar schatting voert ca. 10% van de huisartsen dit onderzoekt zelf uit).

het onderzoek wordt uitgevoerd in een geluidsarme ruimte. Verschillende frequenties binnen 250 - 8000 Hz. worden via een koptelefoon aangeboden aan elk oor afzonderlijk; elke frequentie met een langzaam stijgende intensiteit. Op het moment dat de toon wordt gehoord moet de onderzochte een teken geven aan de laborant(e).
als men over een aantal toonhoogtes (frequenties) een gehoorverlies heeft van gemiddeld 35 dB wordt, zonder duidelijke oorzaak of zonder verbetering na behandeling, verwijzing naar een KNO-arts of audiologisch centrum geadviseerd. In deze specialistische setting kan, indien perceptieverlies van geleidingsverlies onderscheiden moet worden, ook een lucht-beengeleidingsaudiogram worden vervaardigd.

bij kinderen kan het onderzoek alleen dan betrouwbaar worden uitgevoerd als zij de opdrachten kunnen begrijpen; als regel vanaf 5 jaar.
bij volwassenen dient men zich ervan te vergewissen dat de uitwendige gehoorgang vrij en doorgankelijk is. Een verminderd gehoor voor lage frequenties berust vaak op een cerumen prop.
men dient zich ervan te vergewissen dat er geen actieve infectie van de bovenste luchtwegen of van het gehoororgaan aanwezig is. Als na een dergelijke infectie de gehoorfunctie verminderd is, kan men bij afwijkende bevinding op het audiogram besluiten het onderzoek na 6 tot 8 weken te herhalen. Bij persisterende gehoorvermindering verwijze men naar een KNO-specialist.
een uitval van hoge frequenties is vaak tengevolge van lawaaischade (beroep, disco‘s, enz.).
tympanometrie gaat verder dan audiometrie; onderzoekt of de gehoorketen intact is. Het is een belangrijk hulpmiddel bij de diagnostiek van otitis media met effusie, m.n. bij kinderen <5 jr. Tympanometrie behoort tot het werkterrein van de KNO-specialist.