De San - Memoboek 2007- %CDT

17 %CDT

(Percentage ‘Carbohydrate-Deficient Transferrin’)

Bij voorkeur aanvragen in combinatie met gamma-GT, ALAT en ASAT. Het is zinvol de %CDT in twee monsters aan te vragen i.v.m. de beperkte nauwkeurigheid.

1 Indicaties voor aanvragen

symptomen die in verband gebracht kunnen worden met chronisch overmatig alcoholgebruik.
ondersteuning zoeken voor veronderstelling dat patiënt chronische consumptie van alcohol gestopt heeft. Alcoholonthouding leidt in ca. 3 - 4 weken tot normalisering van een eventueel verhoogde %CDT waarde vóór aanvang van de onthouding; deze uitgangswaarde moet bekend zijn.

2 Referentiewaarden:

tot 2,6%.
grijs gebied: 2,6 – 3,1%.
aanwijzing alcoholabusus: >3,1%.

3 Verhoogde waarden o.a. bij:

chronisch alcoholisme (niet in alle gevallen).
zwangerschap (licht verhoogd).
sommige patiënten met leveraandoeningen. Bv. levercarcinoom, virale hepatitis, enz.
fout-verhoogd (d.w.z. altijd verhoogd ondanks afwezigheid van bovenstaande oorzaken): genetische afwijking in het transferrine metabolisme (ca. 2% der bevolking).

4 Opmerkingen

voor een goed overzicht van afwijkende %CDT waarden bij aandoeningen anders dan alcoholisme ontbreken nog voldoende gegevens. De klinische betekenis van %CDT bepaling is nog niet goed uitgezocht.
geen enkel symptoom dat met alcoholmisbruik geassocieerd kan worden is specifiek voor alcoholisme. Gecombineerde evaluatie van symptomen, antwoorden op vragenlijsten en combinatie van uitslagen van testen als gamma-GT, %CDT, Hb en MCV, ALAT en ASAT kunnen leiden tot onderkenning van chronisch alcoholmisbruik.
een lichte verhoging mag niet geïnterpreteerd worden als recent alcoholmisbruik gezien de grote variatiepercentage in uitkomsten van identieke monsters tussen verschillende laboratoria.
een verhoogde %CDT bewijst geen alcoholmisbruik; een normale uitslag van %CDT sluit problematisch alcoholgebruik niet uit. De %CDT waarde is afhankelijk van hoelang alcoholmisbruik vóóraf aan de monsterneming duurde, de mate en frequentie waarmee dit geschiedde en lengte en frequentie van onthoudingsperioden.

Print deze pagina