De San - Memoboek 2007- Digoxine

97 Digoxine

1 Indicaties voor aanvragen

vermoeden op intoxicatie.
patiënten met vertraagde eliminatie (bv. nierinsufficiëntie c.q. hypothyreoïdie). Cave bejaarden.
bij gelijktijdig gebruik van bepaalde geneesmiddelen (cave langdurig gebruik van laxantia).
bij gebruik (misbruik) van diuretica. Tevens controleren op een eventuele hypokaliëmie (zie ‘Opmerkingen’).
controle op therapietrouw van de patiënt.

2 Therapeutische breedte:

Dal 0,5 - 1,0 μg/l (0,6 – 1,3 nmol/l); kind 0,5 – 2,0 μg/l (0,6 - 2,6 nmol/l)
Er zijn aanwijzingen bij volwassenen dat bij dalspiegels boven 1,0 μg/l
(1,3 nmol/l) de overall mortaliteit toeneemt. Bij kinderen bestaat
hierover geen literatuur en wordt tot 2,0 μg/l (2,6 nmol/l) aangehouden.

3 Onverwacht hoge waarden bij:

patiënt is niet therapietrouw.
nierinsufficiëntie (hierdoor verlengde halfwaardetijd).
kinidine, verapamil, amiodaron, spironolacton, diltiazem gebruik (verlaagde eliminatie).

Onverwacht lage waarden bij:

patiënt is niet therapietrouw.
malabsorptie (bv. door absorptie aan vezels, cholestyramine, aluminium of bismuthzouten, verandering in darmflora of motiliteit).
hyperthyreoïdie (verkort halfwaardetijd).
versneld metabolisme door zg. enzyminducers als fenobarbital, fenylbutazon en rifampicine.

4 Opmerkingen

afname ca. 6 - 8 uur na de laatste orale dosis, als de patiënt tenminste 5 dagen digoxine gebruikt en afhankelijk kreatinineklaring.
bij waarde >2,0 μg/l (>2,6 nmol/l) dient men zich af te vragen of nierfunctie en leverfunctie wel normaal zijn, bij lage waarde of voorschrijven moet worden gecontinueerd.
nieuwe dosis = huidige dosis x gewenste serumconcentratie
gemeten serumconcentratie in de steady state

De halfwaardetijd van digoxine, en dus de serumconcentratie in de steady state (deze is immers ca. 4 x halfwaardetijd), is omgekeerd evenredig met de kreatinineklaring:

er is verhoogde toxiciteit mogelijk in therapeutische gebied als gevolg van hypokaliëmie (cave thiazide-diuretica), hypercalciëmie, hypothyreoïdie of hypomagnesiëmie. Een digoxine-uitslag die binnen het therapeutisch bereik ligt geeft nog geen zekerheid dat een digoxineintoxicatie is uit te sluiten; het klinische beeld en het ECG-beeld zijn bij de interpretatie onmisbaar.
de selectiviteit t.o.v. diverse endogene stoffen (m.n. bij baby’s) is deels afhankelijk van de gebruikte bepaling.
bij baby’s zijn digoxine-achtige stoffen gevonden die een schijnbaar hogere digoxine uitslag geven met diverse immunoassays.
bepaalde corticosteroïden kunnen een analytische interactie geven en lage spiegels veroorzaken.

Print deze pagina